SHRIKRISHNA UBALE

●◆तुकोबांचे शब्दधन ◆● "भजन चालिले उपराटो ।  कोण जाणे खरे खोटे ।।   सजीवासी हाणी लाथा ।  निर्जीवापायी ठेवि माथा ।।   सजीव तुळशी तोडा ।  पूजा निर्जीव दगडा ।।   बेला करी मोडातोडी ।  शिवा लावोली रोकडी ।।   तोंड धरुनि मेंढा मारा ।  म्हणती सोमयाग करा ।।   सिंदूर माखुनिया थोडा ।  त्यासी भजति पोरे रांडा ।। अग्निहोत्राचा सुकाळ ।  कुशपिंपळाचा काळ ।।   मूर्तिकेची पूजा नागा ।  जित्यां नागा घेती अंग ।।   नामा म्हणे अवघे खोटे ।  एक हरिनाम गोमटे ।।" - संत शिरोमणी नामदेव महाराज  संत नामदेव महाराजांची अतिशय तीव्र, परखड आणि जागृती निर्माण करणारी अभंगरचना आहे. यात त्यांनी समाजातील आंधळ्या श्रद्धा, ढोंगी पूजा-पद्धती, रुढीपरंपरा, मूर्तिपूजेचा अंधानुकरण आणि खोट्या धार्मिक आडंबरांवर स्पष्ट आणि निर्भीड टीका केली आहे.  'सध्या जे भजन, पूजाअर्चा चालू आहे ती उलटी, खोटी चालले आहे. कोणाला काय समजतंय, खरं-खोटं ओळखणं कठीण झालंय. काहीजणांना खरंखोटं कळूनही ते उलटं वागत आहेत. खऱ्याचं खर...

📢 “लोकशाहीचा चिकन मटण उत्सव — विचार खा, शुद्ध मटन प्या!” 🍗🍖 लोकशाहीचा मूळ गाभा काय असतो? विचार, चळवळ, मूल्यं, संघर्ष, सत्तेवर प्रश्न, जनतेचा आवाज...पण आता हे सगळं किचन मध्ये बदललंय! आता मतासाठी योजना नाही, "मेनू" लागतो! कोणता वॉर्ड, कोणता विभाग हे बघून वाटप ठरतं – 5000 किलो चिकन, हजारो बकऱ्यांचे बळी आणि त्यावर "आखाडा पार्टी" चा भपका. हेच लोक आहेत ना, जे दोन दिवसांपूर्वीच आषाढी एकादशीच्या शुभेच्छा देत होते…विठोबाच्या चरणी लीन होणारे, हरिनामाचा कळवळा दाखवणारे…आणि आता थेट  "मटन स्पेशल" घेऊन तुमच्या गल्लीपर्यंत पोहोचले आहेत. हे सगळं पाहून प्रश्न पडतो —ही लोकशाही आहे की लोकांची ‘शेळी-कोंबडी’ कापशाळा? 😂 “मत मागताना चिकन मटन वाटप!” आजकाल राजकारणातलं "विकास" हे फ्रीझरमध्ये ठेवलेलं आहे, आणि बाहेर फक्त चिकन मटण आणि आखाड्याचं वितरण सुरू आहे. माणसं रांगेत उभी आहेत — शुद्ध विचारासाठी नाही, तर बोनलेस चिकनसाठी...!  "लोकशाहीच्या पिंजऱ्यात विचार बंद…लोकांच्या डोक्यात फक्त बिर्याणीच्या हाडांचा आवाज....आज संपूर्ण राजकीय नेतृत्व हे ...

●◆गजानन महाराज संस्थान – नियोजन, शिस्त आणि स्वच्छतेचा एक आदर्श परिपाठ◆● ◆श्रीकृष्ण महाराज उबाळे ◆मो.9405344642        पंढरपूर, तीर्थक्षेत्राचं हृदय. इथे दरवर्षी लाखो भाविकांची वारी भरते. वारी ही केवळ भक्ती नाही, ती एक अध्यात्मिक यात्रा आहे, ती संयम, सहनशीलता आणि समर्पण यांचा प्रवास आहे. या सर्व भाविकांसाठी सेवा करणारी अनेक संस्थानं आहेत, परंतु त्यामध्ये विशेष स्थान मिळवले आहे ते संत गजानन महाराज संस्थान ने. गेली अनेक वर्षं आमचा अनुभव हाच सांगतो की या संस्थानमध्ये शिस्त, नियोजन आणि स्वच्छतेचा जो आदर्श पाळला जातो, तो खरंच 'सॅल्यूट' करण्यासारखा आहे. ◆प्रवेशाच्याच क्षणी जाणवतो 'शिस्तीचा' श्वास:- गजानन महाराज मठामध्ये पाय टाकताच जणू एखाद्या जागरूक व्यवस्थापन यंत्रणेचा अनुभव येतो. दरवर्षी आम्ही पंढरपूर वारीदरम्यान मठामध्ये जातो. पहिल्याच टप्प्यावर सुरक्षारक्षक तपासणी करून आत सोडतात. गर्दी असूनही कुठेही गोंधळ नाही. कारण प्रत्येक दहा पावलंवर एक स्वयंसेवक हातात लाकडी काठी घेऊन आपल्या सेवेत उभा असतो. रस्ता दाखवणं, योग्य मार्गाला वळवणं, अनुशासन पाळायला सांगणं – हे स...

वैचारिक दहशतवाद : लोकशाहीला गळा दाबणारी नवी यंत्रणा         आपण २१व्या शतकात आहोत, जग झपाट्याने पुढे जात आहे. विज्ञान, तंत्रज्ञान, वैचारिक प्रगल्भता यामध्ये मानवी इतिहासात आजवर कधीच नव्हता इतका विकास झाला आहे. पण दुर्दैवाने, भारतासारख्या जगातील सर्वात मोठ्या लोकशाहीमध्ये आज "विचार मांडणं" हे गुन्हा ठरत आहे. व्यक्ती स्वातंत्र्याची ग्वाही देणाऱ्या संविधानाच्या या भूमीत जर कोणी सत्य मांडत असेल, विद्रूपतेवर बोट ठेवत असेल, इतिहासाची चिकित्सा करत असेल – तर त्याला चूप करण्यासाठी सरळ हत्या केली जाते. हे लोकशाहीचे लक्षण नव्हे, तर ही वैचारिक दहशतवादाची टोकाची विकृती आहे.      डॉ. नरेंद्र दाभोळकर, कॉ. गोविंद पानसरे, कलबुर्गी यांचं काय चुकलं होतं? त्यांनी कोणाला मारलं? त्यांनी कोणाचा धर्म पायदळी तुडवला? त्यांनी फक्त प्रश्न विचारले. अंधश्रद्धा, जात, धर्म या ढोंगांमागचं सत्य लोकांसमोर मांडलं. पण याच विचारांमुळे त्यांचा काटा काढण्यात आला. समाजाने जिथं अशा विचारवंतांचा सत्कार व्हायला हवा होता, तिथं त्यांना बुलेट मिळाली. आजही या हत्याकांडांचे मास्टरमाइंड को...

◆पदे मिळाली आता◆ सारी सत्तेची तिजोरी  सारा सत्तेचाच ठेवा पदे मिळाली आता तुम्ही मनसोक्त जेवा पिते सत्ता डोळे मिटूनी जात ही बहाद्दरांची उगाच मनी असे का रे सदा भिती मतदारांची भल्या पारदर्शकतेला सारा मोह का सुटावा? पदे मिळाली आता सारे मनसोक्त जेवा एकाजागी होतो शून्य दलबदलुन पद मान्य सत्ता मिळवने हेतु नाही दूसरा अन्य दलोदली पदासाठी गोलमाल वापरावा पदे मिळाली आता सारे मनसोक्त जेवा स्वार्थ जनु मनातला आरसाच पक्का जोतो देतो एकमेकाना जोरदार असा धक्का गुळासाठी मुंगळ्याना मोह का न सूटावा पदे मिळाली आता सारे मनसोक्त जेवा ◆श्रीकृष्ण उबाळे,बीड ◆ 9405344642 (विडंबन काव्य २०१६ साली लिहिलेलं आहे. सध्याच्या परिस्थितीचा त्याचा संबंध आहे.) खाली तुमच्या व्यंगचित्रासाठी योग्य मराठी आणि इंग्रजी हॅशटॅग दिले आहेत: 🔹 मराठी हॅशटॅग्स: #पदेमिळालीआता #सत्तेचीतिजोरी #राजकीयव्यंगचित्र #स्वार्थाचेराजकारण #दलबदल #मतदारांचीफसवणूक #मराठीकवित #मराठीसाहित्य #राजकारणावरप्रहार #व्यंगचित्र #PoliticalSatire #PowerAndPolitics #GreedyPoliticians #CartoonArt #SatiricalPoetry #IndianPolitics #TruthOfPolitics #Politi...

◆आगळी वेगळी 'गुरुदक्षिणा'◆       पाथरवाला बु. शाळेत रुजू झाल्यापासून अनेक गोष्टी अनुभवास येत होत्या, पण आजचा दिवस काहीसा वेगळा होता...! एक प्रेमळ, गोड अनुभव देणारा. शाळेत रोज जसे रोजचे कामकाज, अभ्यास, मुलांचा गोंधळ, शिक्षकांची लगबग सुरूच असते. पण आज गुरुपौर्णिमा... आणि त्या निमित्ताने आलेला ‘गुरुप्रेमाचा’ असा एक अनोखा क्षण- जो मनात खोलवर रुतून बसला आहे. मगर आजी - आमच्या शाळेची खिचडी शिजवणारी स्त्री - वयाने वाकलेली पण मनाने तेजस्वी. अत्यंत सुस्वभावी, शांत, स्वच्छताप्रिय. त्या स्वयंपाकघरात खिचडी शिजवत असतात, पण त्यांचा चेहरा नेहमी प्रसन्न. त्या अन्न फक्त शिजवत नाहीत, ते प्रेमाने, भक्तीने भरलेले अन्न असते. मी शाळेत नुकताच रुजू झालो होतो. काही दिवसांतच त्यांना समजलं की मी कीर्तन, भजन, प्रवचन करतो. वारीचे अनुभव सांगतो. अभंग गातो. ही बातमी त्यांच्या पर्यंत पोहोचली आणि मग एक दिवस त्या स्वतःहून माझ्याजवळ आल्या. फारसा गोड संवाद नव्हता, पण डोळ्यांत भक्ती होती. त्यांनी एक मागणी केली -"मास्तर, तुम्ही पांडुरंगाची माळ घालता ना? मला पण घाला माळ, तुमच्याहातूनच." माझ्यासाठ...

◆पंढरीची आषाढी वारी – एक आत्मानुभूती◆ ◆श्रीकृष्ण महाराज उबाळे ◆मो.9405344642           आषाढी एकादशी... भक्तांच्या जीवनातील सर्वोच्च पर्व. आमच्यासाठी ती केवळ एक धार्मिक घटना नव्हती, तर आत्म्याच्या पंढरीकडे झालेली यात्रा होती. शनिवार रात्री दोन वाजता झोप लागली आणि आश्चर्य म्हणजे रविवारी पहाटे पाचलाच जाग आली. एक वेगळीच ऊर्जा जाणवत होती. मी वारकरी सेवा केंद्रात जाऊन फ्रेश झालो, थंड पाण्याच्या टँकरखाली अंघोळ केली. तुकाराम महाराज घाडगे यांची दिंडी होती तिथेच आमची गाडी लावली. सकाळच्या शांततेत चहा, भाजलेल्या शेंगा आणि थोडीशी साबुदाणा खिचडी खाल्ल्यावर वाखरीहून पंढरीकडे चालण्याचा निर्धार केला. मार्गक्रमण सुरू झालं… ओठांवर अभंग, हाती टाळ, मनात विठ्ठल. जे अभंग पाठ नव्हते, ते मोबाईलमधून पाहून म्हणत होतो. "विठ्ठल" नाव जिथे जिथे आले, तो प्रत्येक अभंग आम्ही तोंडून घेतला. वाटेतील प्रत्येक पायरी ही जणू विठ्ठलाकडे नेणारी होती. प्रत्येक वळणावर विविध दिंड्या, ढोल, मृदंग, झांज, टाळकरी, विणेकरी, बुवा, माऊल्या, लहान थोर नाचत, गात विठ्ठलनामात रंगलेले दिसत होते. पोलिस, होमगार...