त्यावेळी
*मुक्तछंद कविता*
त्यावेळी
–––––
जगण्याच्या वस्तु विक्रीला
धुळीत रस्त्यावर गटाराजवळ
नाल्यावर उघड्यावर हातगाडयावर
त्याही अगदी 'मुक्कामार' भावाने
जगण्यास सहाय्यक वस्तु विक्रीला
शॉपीमध्ये दुकानात झाकलेल्या
अगदी स्वच्छ
त्याही अगदी 'शिक्कामार' भावाने
हौसेच्या मौजमजेच्या व इतर वस्तु विक्रीला
मॉलमध्ये शोरूममध्ये चकचकीत
काही एसीमध्ये
त्याही आगदी 'थुक्कामार' भावाने
ज्या शिवाय जगुच शकत नाही
त्याला आहे का किंमत...!
इतर वस्तुंचा 'भाव' करण्याची
आहे का कुणात हिंमत....!
भाजीपाला महागला ओरडा
कांदा अनेक वेळा रडवत असतो
हरएक माणूस 'भावाच्या' नावाने
आपला ऊर फुटुुसतोर बडवत असतो...!
ज्या दिवशी जगण्याच्या वस्तु
मॉल शोरूममध्ये एसीत येतील
ज्या दिवशी इतर वस्तुंचा लोक 'भाव' करतील
त्या दिवशी ....त्याच दिवशी
टाटा अंबानी अदाणी बिर्ला
आणखी सगळे
आपल्या वस्तु हातगाडयावर टाकतील
आणि
'कार घ्या कार'
'मोबाईल घ्या मोबाईल'
'सिमेंट घ्या सिमेंट'
असे ओरडताना शहराशहरात...
गल्लीगल्लीत...गावागावात दिसतील....!!
✍🏻श्रीकृष्ण उबाळे,बीड
मो.9405344642
aajchitika.blogspot.in
Comments
Post a Comment